اسنادی درباره عزاداری کائنات

عزاداری کائنات-هیئت محبین امام حسن عسکری(ع)بهبهان

سند اول :
امام صادق علیه السلام فرمود :
" بدرستیکه بر آنچه بر اباعبدالله الحسین علیه السلام گذشت آسمانهای هفت گانه و زمین های هفت گانه ، و آنچه در آنهاست و آنچه بین آنهاست برمی گردد و بهشت و جهنم و آنچه پروردگار ما خلق کرد – دیدنی و نادیدنی – گریستند . " (1)
و نیز به زراره فرمود :
ای زراره بدرستیکه آسمان چهل روز بر حسین خون گریست و زمین چهل روز به سیاهی گریست . و خورشید چهل روز بر کسوف و سرخی گریست" … (2)
و امام باقر علیه السلام فرمود :
" انس و جن و پرندنگان و وحوش بر حسین ابن علی گریستند تا جایی که اشکشان جاری شد . " (3)
و امیر المؤمنین علی علیه السلام فرمود :
" پدر و مادرم به فدای حسین که کشته شده به پشت کوفه است . والله انگار میبینم انواع وحوش را که گردن کشیده اند بر قبرش بر او مرثیه می خوانند و گریه می کنند شب تا به صبح . پس وقتی درباره وحوش چنین است بر شما باد که درباره گریه و رثاء بر او جفاء نکنید . " (4)

 

سند دوم :
اگر پیرامونت وهابی ای هست که این مطلب را غلّو و بدعت در دین می شمارد برایش آیۀ ۲۹ از سوره دخان را بخوان : " فما بکت علیهم السماء " ( نه آسمان بر آنان گریه کرد و نه زمین ) !

درباره غرق شدن فرعونیان است . اما شاهدش اینجاست که می فرماید : نه آسمان و نه زمین بر آنان گریه نکردند ! پس ممکن است آسمان و زمین بر کسی گریه کنند . و الا چیزی که ممکن نیست به رخ کشیدن ندارد . خداوند در کتاب حق خود با این آیه دو مطلب را می فرماید : الف) هلاک فرعونیان طاغی در جهان هستی تأثیری نگذاشت .
ب ) قتل و شهادت طاعی ( نه طاغی ) می تواند در عالم تأثیر و گریه آسمان و زمین را منجر شود . ائمه اطهار (ع) امام حسین (ع) و حضرت یحیی ابن ذکریا را مصداق گریه آسمان و زمین معرفی کرده اند ابن قولویه در باب ۲۸ کامل الزیارات مجموعه ای روایات آورده که ذیل آیه ۲۹ /دخان توضیح می دهند که آسمان بر هیچ کس جز این دو تن نگریسته است .

یادم نبود می خواستی با وهابی استدلال کنی پس به جای روایات اهل بیت از روایات و تواریخ بزرگان اهل سنّت برایت شاهد می آورم .
" جلال الدین سیوطی " در " تاریخ الخلفاء " صفحه ۱۸۴ ، " احمد بن حجر هیتمی مکی " در " الصوائق المحرقه " صفحه ۱۹۶، " سبط ابن جوزی " در " تذکره الخواص " جلد ۲ صفحه ۲۱۸ ، " شمس الدین ذهبی " در " سید اعلام النبلاء " جلد ۴ صفحه ۴۲۸ و … آورده اند :
روز عاشورا خورشید گرفت و افق سرخ رنگ شد و تا شش ماه بعد از عاشورا ادامه داشت بطوری که قبل و بعد از شهادت امام اینگونه دیده نشده بود .

و از این صریح ترجمه ذیل است :
" لما قتل الحسین (ع) بکت علیه السماء : وقتی حسین علیه السلام کشته شد آسمان بر او گریست . " (5) ( پاورقی را حتماً ببین )
آری آسمان و زمین غیر از تسبیح خداوند بر ولی ای چون سیدالشهداء (ع) نیز می گریند چرا که همه موجودات عالم دارای علم و حیات و شعورند بلکه همه آنها دارای معرفت به مقام مقدس حق (جل و علآ) و اولیاء اویند .
سند سوم :
اگر روشنفکری طرفت هست که اسیر ساینتیسم غربی است و فقط بت علم تجربی را می‌پرستد و برای هر حقی شاهدی از غرب می خواهد برایش از دایره المعارف غرب می نویسم و تو بخوان که :
در صفحۀ۳۸ از کتاب " وقایع دوران انگلوساکسون " ترجمه و ویرایش " میشل اسوانتون " (7) که در ۱۹۹۶ میلادی انگلستان به چاپ رسید و در سال ۱۹۹۸ میلادی از سوی دانشگاه Exeter در ایالت نیویورک تجدید چاپ شده است چنین آمده :
" To blood Here in Britain there was Bloody rain , and Milk and butter were turned . 685 "
ترجمه : " در سال ۶۸۵ میلادی اینجا در بریتانیا آسمان خون بارید و هر جا شیر یا کره خوراکی بود تبدیل به خون یا رنگ آن سرخ شد "
پس خون باریدن آسمان را عصر مدرن هم قبول دارد . اگر محاسبه کنی می بینی دهۀ هشتاد از صده ۶۰۰ میلادی ( یعنی این تاریخ ) منطبق بر دهۀ ۶۰ هجری ( یعنی تاریخ شهادت سید الشهدا (ع) ) است .
سخن آخر : البته ناگفته نماند که کیفیت بکاء کائنات بر سید الشهدا علیه السلام برای ما واضح نیست . علی القاعده باید مثل تسبیح شان باشد که در ملکوت اشیاء ( نه در ملک شان ) برپاست . (۸) حال در آن چهل روز ( یا چند سال تا کشته شدن قاتلان به حسب برخی روایات ) چه بر عالم گذشت که آثار ملکی و ظاهری آن بکاء بصورت خون گریستن و قرمزی هویدا شد ؟ این خود نقطه حیرانی است .
" ابن جوزی " در تذکره الخواص ج ۲ ص ۲۳۲ ، " ابن حجر " در الصوائق المحرقه ص ۱۹۴ ، " الشبلنجی " در نورالابصار ج ۲ ص ۴۰ ، " سیوطی " در تاریخ الخلفاء ص ۱۸۴ ، " ذهبی " در سید اعلام النبلاء ج ۴ ص ۴۲۶ ، " سلمان بن احمد طبرانی " در المعجم الکبیر ج ۳ ح ۲۸۵۶ ( که همه رجال حدیث را هم ثقه می داند ) ، " سمهودی " در جواهر العقدین ص ۴۱۷ و …. که همه از اعاظم اهل سنت اند آورده اند :
ما رفع حَجرٌ فی الدنیا الاو تحته دم عبیط : " هنگام شهادت حسین (ع) هیچ سنگی در هیچ جای دنیا برداشته نمی شد مگر اینکه زیر آن خون تازه بود ."
اگر امروز نیز در عاشورا سنگ و درختی خون گریست – یعنی ناله ملکوتش بر ملک او تأثیر نهاد – یک استثناء نیست برای بیدار کردن خواب آلودگان است .
چنانچه هر چند وقت یکبار یک شتر یا گوسفند یا سگی …. به پنجره فولاد امام رضا ( علیه السلام ) پناه می برد تا درس امام شناسی به توی غافل بدهد ….
باز جمله امیر مؤمنان را برایت می خوانم : " … فاذاکان ذلک و ایاکم و الجلفاء : وقتی وحوش ( و تمام کائنات ) در عزای او گریانند مراقب باشید شما جفا نکنید . "
 

پاورقی:
۱ – 4 . کامل الزیارات – ابن قولویه – باب ۲۶ ( بکاء جمیع ما خلق الله علی الحسین (ع) ) به ترتیب حدیث ۳ ، ۶ ،۱ و ۲ .
۵ – سبط ابن جوزی در تذکره الخواص ج ۲ ص ۲۳۳ – الشیخ مؤمن شبلنجی در نورالابصار ج ۲ ص ۳۹ نورالدین سمهودی در جواهر العقدین فی فضل الشرفین ص ۴۱۶ .
۶ – THE ANGLO SAXONICLE  
۷ – SWANTON MICHAEL
۸ – به عدله عقلی و قرآنی مبرهن است هر چیزی غیر از ظاهر ، باطن و غیر از مُلک ، ملکوتی دارد – کذلک نری ملکوت السموات و الارض – که ملکوت اشیاء همه آثار وجود از جمله علم و حیات را دارند این چهره دنیایی و ملکی آنهاست که در زیست شناسی و فیزیک به بی جان و جاندار تقسیم می شود .
تسبیح و تقدیس حق ، علی الدوام در ملکوت اشیاء برپاست و تنها کسی که به ملکوت عالم راه یافته صدای آنها را می شنود چنانچه قرآن درباره داود می فرماید : یا جبال أوّ بی معه و الطیر : ای کوه ها و پرندگان با داود همنوا شوید و پروردگارتان را بخوانید . لکن از سر لطف گاهی ملکوت اشیاء برای ما دنیا زدگان هویدا می شود تا غفلتمان به کفر نیانجامد .
 
 


نظر خوانندگان

    سلام. سایت جدید هیئت رزمندگان اسلام به آدرس http://www.e-heyat.com راه اندازی شد.خوشحال می شویم به سایت ما سر بزنید و یاآنرا لینک نمایید