جماران در تمام دنیا دیده می شود

ناوچه جماران ایران در تمام دنیا دیده می شود-هیئت محبین امام حسن عسکری(ع)بهبهان

این ناوشکن را باید حاصل کار و تلاش ۱میلیون و ۲۰۰ هزار نفر ساعت کار و تلاش ۱۰۰۰ نفر از نخبگان علمی در رشته های مختلف دانست که با ساخت آن، ایران به جمع ۱۴کشور سازنده ناوشکن در جهان پیوست

بالغ بر ۷۵ درصد جماران در کارخانجات نیروی دریایی ساخته شد از جمله سازه زیر آبی، عرشه اصلی، عرشه ۰۱، ۰۲، ۰۳ و سوپراستراکچر.
قدرت دو موتور این ناو، ۱۰۰۰۰ اسب بخار است که توسط شفت بزرگ آن، به پروانه های کشتی منتقل می شود و جماران حدوداً ۱۵۰۰ تنی را با ۱۴۰ خدمه اش، به سرعتی نزدیک به ۳۰ گره دریایی می رساند و می‌تواند در شعاع ۳۰۰۰ مایلی به اجرای عملیات بپردازد. از این نظر، با توجه به افزایش ۵۰ درصدی بیشینه برد نسبت به ناوهای رده الوند، در یک مأموریت دو ماهه بدون پشتیبانی سوخت، در منطقه عملیاتی نداجا در خلیج عدن، جماران سه برابر این ناوها قابلیت طی مسیر در روز را خواهد داشت.
تمامی سامانه های مورد نیاز ناو از نوع جدید و بروز بوده و در بردارنده گستره متنوعی از فناوری ها می باشد که برخی از آنها شامل رادارهای سطحی باند اس و ایکس، رادار تاکتیکی هوایی، سامانه پردازشگر راداری، سامانه کنترل آتش، سونارهای زیرسطحی و اکوساندر، سامانه های مخابراتی سطحی و زیرسطحی و ردنگار، سامانه مخابرات و شبکه رایانه داخلی، سامانه جنگ الکترونیک و ضد جنگ الکترونیک، سامانه های ناوبری و قطب نما و جایروی مغناطیسی، سامانه های الکترواپتیک و پایدار کننده(استبلایزر) و هماهنگ کننده(سینکرونایزر)، سامانه هشدار دهنده و مقابله با حملات ش.م.ر. و دربها و تهویه مطبوع با توان پایداری و نفوذناپذیری در زمان این حملات و دوش های ضد آلودگی، سامانه آب شیرین کن، سامانه هوای فشرده، هدایت خودکار ناو، چهار نیروگاه تولید برق با مجموع توان ۵۵۰ کیلووات و سامانه های برق و ناوبری و مخابراتی اضطراری، سامانه امداد و نجات و ضد آتش، سامانه های چف و فلیر و قابلیت سوخت رسانی به بالگرد و سامانه کامل هواشناسی.
البته تمام برق مورد نیاز ناو در صورت بکار افتادن تمام تجهیزات، ۲۵۰ کیلووات است. در این ناو امکان تأمین برق از نقاط مختلف فراهم شده تا اگر قسمتی از ناو مورد اصابت قرار گرفت، ادامه مأموریت ممکن باشد و از بخش های دیگر، انرژی مورد نیاز تأمین شود.
سامانه چف، با ایجاد هدف کاذب، موجب انحراف موشک های هدایت راداری شده و فلیر نیز به عنوان یک پرتابه حرارتی، سامانه های درگیری فروسرخ را دچار اختلال می نماید. همچنین با توجه به ساخت سامانه های اختلال در تجهیزات با فناوری فروسرخ دشمن احتمالاً تاکنون این ادوات نیز بر روی این ناو ایرانی نصب شده است.
جماران، استبلایزر و بالچه هایی دارد تا بتواند در اقیانوس و شرایط طوفانی، تعادل خود را حفظ کرده و متعادل باشد، در نتیجه ماندگاری آن در شرایط سخت، در حد مطلوبی است.
جماران دارای طول ۹۴٫۷ متر، عرض ۱۱ متر، ارتفاع ۷٫۶ و آبخور ۳٫۲ متر است.
این شناور دارای چهار پرتابگر موشک دوربرد ضدکشتی نور(دو فروند موشک به هر طرف) با برد ۱۷۰ کیلومتر، چهار پرتابگر موشک های میانبرد سطح به هوا از نوع فجر با برد بیش از ۳۰ کیلومتر، دو پرتابگر سه تایی اژدرهای ۵۳۳ میلیمتری با برد ۳۰ کیلومتر و تعدادی پرتابگر موشک های دوش پرتاب کوتاه برد احتمالاً از نوع میثاق۲ با برد حدود ۵ و سقف پرواز ۴ کیلومتر است.

همچنین یک قبضه توپ ۷۶ میلیمتری تمام خودکار فجر۲۷ در سینه ناو(قسمت جلو) قرار داده شده است که با نرخ آتش ۱۲۰ گلوله در دقیقه و بیشینه برد ۱۷ کیلومتر، برد ۱۲ کیلومتر بر ضد اهداف سطحی و ۷ کیلومتر بر ضد اهداف هوایی عمل می نماید(این توپ هم اکنون در کشورهای مختلف دنیا از جمله آمریکا استفاده می شود) این توپ پیشرفته دارای ۳۰ مجموعه مکانیکی و ۲۲هزار قطعه و زمان آماده سازی ۴ ثانیه و توانایی عملیات در تمام شرایط آب و هوایی با هدایت خودکار، توسط سامانه راداری است که سامانه هدفگیری اپتیکی نیز برای این توپ در ناو شهید نقدی مشاهده شده که درصورت وجود فضای مغشوش جنگ الکترونیک، بسیار مفید است.
یک قبضه توپ ۴۰ میلیمتری فاتح۴۰ نصب شده در پاشنه با بیشترین برد ۱۲ کیلومتر با سامانه هدفگیری دقیق برای دفاع هوایی و عملیات ضد موشک، دو قبضه توپ ۲۰ میلیمتری و امکان نصب دو تیربار ۱۲٫۷ میلیمتری در دو سمت ناو نیز در زمره تسلیحات جماران هستند.
همانطور که گفته شد بیش از یکصد تخصص مختلف برای ساخت جماران به کار گرفته شد که هر چند در قیاس با ۱۴ تخصصی که در بازسازی و اورهال بومی یک جنگنده میگ۲۹ بکار رفت بسیار بیشتر است، اما از تخصص مهم تر، طراحی های لازم برای جانمایی و قرارگرفتن بخشهای مختلف در ناوشکن بود، چرا که به طور مثال توپ های ۷۶ و ۴۰ میلیمتری این ناوشکن باید در مکان به خصوصی قرار می‌گرفت تا شعاع عملیاتی خود را حفظ نماید.
سامانه های تدافعی جماران علیه اهداف زیرسطحی به این صورت عمل می‌کند که اهداف را در فاصله بسیار بالا شناسایی کرده و مسیر، سرعت، عمق هدف و شرایط محیط را نشان می‌دهد و به صورت خودکار، به سامانه ها ارسال می‌شود و در نهایت اژدرهای ناوشکن به دو صورت دستی و الکترونیکی به سمت هدف پرتاب می‌شوند؛ اژدرهایی که از پیشرفته ترین نوع اژدرهای ساخته شده در ایران است.
توپ ها و تیربارهای این ناوشکن هم از جمله پیشرفته ترین تجهیزات دفاع دریایی است که در ایران ساخته می‌شود و این قابلیت را به ناوشکن می‌دهد که علیه هر هدف متحرک یا ثابتی واکنش نشان دهند. در سامانه دفاعی جماران حسگرهای هوشمندی منظور شده است که توانایی برخورد با هرگونه موشک یا تهدیدی از سطح به دریا یا هوا به دریا را دارد.
این ناو، قابلیت پذیرش بالگردهای سبک تا متوسط را دارد که همین مسئله یکی از پیچیده ترین محاسبات طراحی جماران را شامل می شود به این ترتیب که با نشست و برخاست بالگرد از عرشه، وزن ناو تغییر می کند و نیروی شناوری هم به تبع آن تغییر نموده و در نتیجه لازم است تمام حالات مربوطه پیش بینی شود و در نهایت جماران توان شناوری برتری نسبت به ناوهای هم کلاس خود دارد. از مزایای این قابلیت می توان به سوار و پیاده کردن آسان نیروها، مصدومانی با وضعیت اورژانسی و تجهیزات به ناو در قیاس با رده الوند که تنها قسمت کوچکی در پاشنه ناو برای پذیرش بار، خالی شده است اشاره کرد. با توجه به امکان سوختگیری بالگرد از جماران، امکان عملیات پرواز طولانی برای آن در فواصل دور از ساحل مقدور می شود و می تواند در نقش مراقبت و جستجوی دریایی و ضد زیردریایی، به تکمیل قابلیت های ناوشکن در این موارد کمک کند. همچنین در صورت نیاز، برقراری پل ارتباطی تدارکاتی با سواحل در نقاط مختلف دنیا، در حالتی که خود ناو تصمیم به نزدیک شدن به آنها را نداشته باشد توسط بالگرد و با سرعت بالایی ممکن است.
این ناوشکن را باید حاصل کار و تلاش ۱میلیون و ۲۰۰ هزار نفر ساعت کار و تلاش ۱۰۰۰ نفر از نخبگان علمی در رشته های مختلف دانست که با ساخت آن، ایران به جمع ۱۴کشور سازنده ناوشکن در جهان پیوست که دستاوردی بسیار مهم برای جمهوری‌اسلامی ایران محسوب می‌شود.
چهار طرح موج وجود دارد که موج۱ همان جماران بود که تحویل به یگان عملیاتی شد. موج۲ در صنایع شهید تمجیدی در شمال، موج۳ در خرمشهر و موج۴ هم مجدداً در بندر عباس ساخته می شود و در آینده طرح ساخت ناوشکن سه هزار تنی هم اجرائی می گردد.
با توجه به اطلاعات منتشره از جماران و اینکه اساساً به دلیل تنوع مأموریتی تعریف شده برای آن، با عنوان ناوشکن از آن یاد می شود، جای یک نوع سلاح بر عرشه این ناوشکن خالی به نظر می رسد و آن هم سامانه پدافند هوایی موشکی کوتاه برد، نه از نوع دوش پرتاب، بلکه دارای برد، سقف پرواز، سرعت بالاتر و امکان درگیری همزمان با چند هدف است. برای این منظور به دو نوع سامانه ای که استفاده از آن در طرح های تکمیل سامانه های جماران مدنظر است و امکان نصب آنها بر روی جماران بسیار محتمل است اشاره می نماییم.

منبع:مشرق نیوز